خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٢:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱۱/٢٦
 

شعری از من در صفحه شعر روزنامه فرهیختگان

26 بهمن 92

هر پاشنه را که از هر صفحه مشروطه ی ایرانی
برمی داشتم
باید
به صفحه بعدی میگذاشتم
که از پیاده رو صدای "دتر هکته مه"
خم شدم
لهجه ات را ببوسم
تو پشت پرتقالها و شالیزارها و زارها و زاری ها بودی
تو پشت پشته ای از چروک
دور بودی دور
پشت کردم ، پیش رفتم، فرو تا پاشنه
در گل و لای
لای تاریخ و میراز و کوچک و جنگل
"دتر قشنگم"
که ماهی ها روی میز های ساطوری زنده بودند
خزر را در هوا نفس نفس می زدم
و تاریخ به قتل های زنجیره ایش
اعترافمان میکرد
عرف میشدیم
همه، تعارفمان بود
که همهمه شود
یک تیغ به رگ کاشان
و گلوله ی از میرزا رضا
از صفحه ی بعدی صدای توپ می اید
"بزن صفحه بعد"
را نمی زنم و
صفحه بعدی
و بعد را
ولی این فعل ها
بعید نمی شوند
دوباره سر می زنند

 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٥/٢۸
 

تمشک اهلی می خواهید امروز مجوز گرفت

خبرش را در خبرگزاری تدبیر تاریخ 28 مرداد 92 صفحه فرهنگمطالعه کنید

http://www.tinapress.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1082&catid=38&Itemid=90

 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٧:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٢/٢۱
 

یادداشتی از من درباره نقدی در اخرین شماره بوستون ریویو پروفسور استون نقد فیلمش را درباره سینمای کیارستمی قلم زده است

در روزنامه اعتماد ۲۱اردیبهشت

مطلب را در اینجا بخوانید

http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2726902


 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٤:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/٢٠
 

نقدی از من در روزنامه اعتماد

18 اردیبهشت 92

http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2725343

شما چه فکر می کنید


 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ۸:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/۳
 

 

شعری از مجموعه در دست انتشار "خودخوری" نشر چشمه (باران)

 

تا دهان باز کردی که دوستم

          رابطه را باد برد

                       خیابان را

                     تا اویختی تنهایی ات را به دیوارم

                                          زمین ریخت             

                                           خانه ها

                                   تا برگشتم که بگویم من هم

                                         قطاری تند رو همه چیز را نصف کرد

                                         با پنجره ای دور می شدی

                                         دستمال تکه تکه گیر کرده به سیم خاردارها

                                                                                      من بودم

   و یک شعر دیگر در سایت ادبیات پیشرو ایران


 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٦:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢۱
 

هر شب

فکر می کنم آن شب است

                      شبی که باد گذشته را می برد

                               تو خستگی ات را روی میز می اندازی

                                                            من کلید ها را  

                                       در

                                         به

                                          در از هم رد می شویم                          

                                         از تنم جاذبه را می کنی

                                                              من لباسها

                                                                       از خودم

                                                                            خالی  می شوم


 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ۱:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٥
 

نقد سمیرا کرمی بر مجموعه سردخانه

روزنامه اعتماد

مورخ اول آیان 91


 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٦
 

دنبال میم مالکیتم

اسم کوچکت اصلا کوچک نیست

صدا بزنم

خیابانٰ

            باد

                     پیاده رو بر می گردد

                                بر می گردم از خودم

                                 فرو می روم در یقه ام

    از همه سردم می شود

در بغل کناری ام می خزم

مرا می سوزی آتش دیگرانی

سردترم می شود

             دنبال میم مالکیتم

                                  که به اسم کوچکت بچسبد

                                                    اختصاصی شوی

                                                             ساحل اختصاصی گریه هام

                                                             قایق اختصاصی غرق شدن در آرام

                      دنبال میم مالکیتم

                                    که این چنین تمام حروف را می گردم

 


 
 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٩:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢٧
 

اتاق شعر دومین نشست اتاق شعر

هفته گذشته دومین نشست اتاق شعر با حضور گسترده مخاطبین در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد مهمانان این نشست رسول یونان 'سمیرا کرمی 'هرمز علیپور و با معرفی سپیده برنجی به همراه گفتگوی ترجمان شعر با حضور احمدپوری عزیز و علی عبدللهی و موسی بیدج برگزار شد.

نشست بسیار حرفه ای بود. گروس عزیز همه امور را به زیباترین شکلی برنامه ریزی و تدوین کرده جلسه بدون حاشیه و با ارامش کامل برگزار شد چقدر این فضاها در شعر امروز ایران کم شده حضور گسترده مدعوین محترم خود شعری ناسروده بود

یکی از شعرهایی را که در این جلسه خواندم در زیر می نویسم

چه زنانه می شود ناگهان

                                   رفتار باد

                                  رفتار پرده

                                       رفتار موهای من

                                      وفتی قهوه تعارفت می کنم

                                                              تو تمشک وحشی می خواهی

                                                                                  انقدر می خواهی

                                                                                 انقدر می خواهی

                                                            که دستم را می برد

                                                                            تیغه کاغذ

                                                                                لبه میز

                                                                          و به جز خیال تو هرچیز


 
 
ناگهان تن
نویسنده : samira karami - ساعت ٧:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/۱٩
 

 

 

پیدایش ناگهان صدا

در رابطه

پیدایش کلید برق

انگشت

و روشنایی اتاق

                   فرو رفتن دوباره پوست در تن

                                                          چسبیدن به چند زیبایی سرگردان

                                                  از گردن سر و موهایی که به کار نمی رود

                                                   کاربرد من در تو بی کاری انگشتها لبها

                                                    کاربرد من بازی بسته به کار به اداره

                                                                                          به رفت

                                                                                          به برگشت

                                                                    کاربرد من گشایش لبهای تو

                                                                             تا بوس

                                                        ه های سر گردان اتاقی که

                                                                                         می گریز د از دستم  

                                                 آسانسوری که می سرد لای طبقات

                                                                                 پنجره ای که  هی پرتم می کند از  طبقه اجتماعی ام

                                                         من 88123 نیستم

                                                        سمیرایی که  اقیانوسی نا آرام بالا آورده 

         که بعد از چای ساعت ده لای پنجره را باز می کند

                                                          دنبال کبریت می گردد

                                                           دیفن باخیایی سمی

کبریت می زند تا تاریکی مردمکهای تو

                      پیدایش کلمات در چشم  

                                                  حضور ناگهان دهان بر فنجان ساعت ده

                                                          پیدایش پرندگان پرگوی پشت پنجره

                                                                               که حرفهایت را نمی زنند

                                                                                می جوند می جوند ماریجوانایی

                                             که کارش می کشد

                                                      به بوسه های ساکت طولانی سرد

                                                                                             لای ساعت دوازده

                                                                           و فرو رفتن برهنگی کلمات درلباس ساعتهای چهارده

                                                           شانزده

                                                           بیست و چهار

                                                                       تحویل جنازه شانزده مرداد نود

                                           چرا به لبه های فردا خودم را بکشم

                                                                      


 
 
← صفحه بعد