خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ۱۱:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۳/٢٦
 

بی تو ترم کن .

کنارت می زنم تا کنار نکشيده باشی

بی تو ترم کن

                   تا فروتر روم

                  فروتر  بروم

                  تا فوران کنم در ناگهانی بوسه ای


بس که سردم داغم

داغی نوازشت به دستهام سوراخی شده که من از ان می ريزد


خود ريزی می کنم به پنجره ها


تمام روز روح پخش شده ای در اتاق شدح ام 


که از می ترسم هم می ترسيد


 


بايد به پدر گفت 

                                              من بيست ساله می شود


          تو فقط پرده ی ديگری بودی به پنجره قفل ديگری بر در


 من از تو شکل گرفت از تو بزرگ شد بايد کنار بشکنی خودت را


 تا بی شکلی از خودم را دوستتر دارم

از بی تو ....نمی توانم

از ناتوانم ....پسم می زنی

           ما در حال پس گرفتن هستيم 

 تمام خود را از دست داده ايم که  پس


                                         پس دوستت دارم  پس                                       

                                       پس می خواهمت پس


من و بی تفاوت خيابانها را تمام کرديم


                    کوچه ها را تمام کرديم


                        دنجها را تمام کرديم 


 بايد دست به مصرف دستها بزنيم


هوای مانده اينجا را انقدر نفس کشيده ام.


که در خلا ام


هر چيز را طنابی می خواهم

                                   تا به اندازه تمام چيزها خود را بی اويزم


اويزان توام در باد را دوست دارم


به هم می خورم از درها


در هم می ريزم از ديوارها


زنگ ها مرا به راه می اندارند تا


 خراب به بی لبی بو سه ای  بازمی  گردم از صدای تو


من را کنار خودم می گذارم


خودم را چال ميکنم زير ملافه ها


و راح  می روم  روی انگشتانم از لای انگشتانم راح ميروم


پا روی مورچه ای می گذارم گم می شود


پا روی خودم می گذارم گمم می کنی


 


 گاهی گم می شوم در کسانی که مثلا ديگری ام


                                                     در گير می شوم


ما فقط در کار هم بوديم در کنار هم نبوديم


من با کنار هم کنار نيامده ...جز کنار تو


                                    اينکه دوستت دارم


                                                          از سرم نمی افتد


                                                          از سرم دست بر دار نيست


توی جويدن هام از لبهام می ريزد


از ورقه هام از کلمه هام


دست از سرم بردار نيست.... 



 
 
از زير حرف ها
نویسنده : samira karami - ساعت ٢:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۳/٩
 

؟؟