خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٤:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٥/٢
 

    دوری دريا بود

 

دست و پا بزنی

 

دور          تر

 

از ساحل همين ميز

 

سر فرو می کنم در ابها

 

در را ببند

 

 

    بورخس

 

                 لخت است  در اتاق من

 

                                      بايد

 

                              چشم بسته راه می روم

 

                             اشيا در من شناورند

 

اويزان

 

               لامپ

 

   کمد

 

          دستگيره

 

                      به تنهايی ام می خورم می افتم

 

 

 

چيزی مرا به فردا می کشد

 

چيزی امروز را به فراموشی

ب

ی باورم

ب

ی باورم به دهانت

ب

ی باورم به اين بالکن

 

                     با دستهای احتمالی ام

 

                           خالی را

 

                                   بغل می کنم