خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٩/٢٦
 

دیگر توی خیالم اتاق داری

                     میز داری

 دراز می کشی روزنامه می خوانی

حتی شبی 

به اندازه  دوست دارمی   

به خوابم امدی

 حالا به اندازه  دوستت دارمی

دراز شده زندگی ام

                                                  کش امده

                  ورقها وکاغذها دوستت دارم اند

 قابلمه های روی گاز از دوستت دارم اند

 دود از دودکش به اسمان طرح دوستت  دارم کشیده بود

                                                            که باران بارید 

                                به تنهایی اتاق بی بخاری ام چسبیدم

 دستهای تنهاییت را بغل کردم  

 تنها دارایی تنهای هایم را

                         باید از باران می گرفتمت

                                               در های خانه ام  بازمانده

 درهای روحم از باد بهم می خورد

کلاغها  غار غار امدن کسی  را سر داده اند

 کفشهای پشت در از امدن کسی می فت

                                                  می خواستم از باران بگیرمت