خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٢:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٢/۳٠
 

فرارهاي هميشه من از خود به خود بود

 

                                    بي خود بود

 

در به دري              از دري به دري ديگر رفتن است

 

                              به ديگر ي رفتن  است

 

من فقط  از تو به تو  خون می رسيد به دست هام

 

دست چپم را با ديگرم گرفته ام

 

تا خاطره دستهاي تو از دست نرود

 

دارم غرق مي شوم توي تخت خواب م فروتر

                                                

                                                تر

 

حتی  روبروي تو مي بيني ام نيستم

 

 من برعكس خودم برعكس اويخته ايست

 

که  دارد از زير اب ها

 

                                        با تو حرف مي زند

                                        

                                        از زير ابها 

 

پنجره را به روي خودكشي كشيده ای ست

 

                                كه بي خود  چه كشی ای

 

                                ک می شود تويی داشت

 

 در درهايی که نمی شود

                               

                   در ی که قفل نشود

 

                                 در نيست

 

                                انتظار حمله حمه است

 

                                من در معرض حمه 

 

                                                          حمه با من از پله هايی که بالا می افتد

 

                          زن را به همه می دهد

 

       تا من بماندوتويی که پرتم کرده

 

در زمينم يا در هوای

 

پا در هوای تو که نيستی

 

پرم از وقتی نيستی کجای نيستن هستی که هستی ....مستی

 

دستی که دارم غرق تر می روم در تخت خوابم فروتر

                                                         

                                                       تر              

 

توی اب اب اتاقم دارم می ترسم از صدای افتادن از طبقه ۳ چطوری ست از کسی که 

 

پنجره را از خودکشی ببند دستی که ....

 

                                                    .توی دستم گرفته ام که از دستم نروم