خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۸/٢٦
 

کاغذها را روی صورتم انداخته ام

و کلمه ها می چرخند

تو  تنهایی را بغل می کنی

من به خسته ام  چنگ می زنم

دلم باران می خواهد

حب اب  های    کلمه ها

                                      حب اب  های  کلمه  ها

من میز  می خواهم

دراز کشیدن در بعد از ظهر اداره ای مسموم

و از لای پنجره ی نیمه بسته

             سیگاری که  پوکهایش را

                                                         باد می کشد

از لای ایینه لبهای سفیدی که دیگر جز لیوان

                                        چیزی نمی شناسند

 انگشتان تو  که تا اخر در موهای بی حوصلگی ات نفس می کشند

رفتن را با خودت می بری

من کیف جامانده ات را بر گشتن می دانم

و فراموشی را بر نگشتن

کیف جا مانده فراموشی را می برد

بلند می شوم می روم  با کلاغها از غروب رد شوم از تاکسی تا صندلی تاکسی دیگر تا تاکسی دیگری ....تا دیگری  لگد می کند تنهایی ام را می بخشد خودش را پاکم می کند از تکان می خورم .لباسم درد میگیرد

به حب اب های ببخشید خواهش کنید بروید و از شما صدایتان بماند 

لباسم درد می کند

 خانه می روم واز من در خیابان

 رفتن می مانند