خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
هر شب
نویسنده : samira karami - ساعت ٩:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱٠
 

                                                                                         edit

 

سرد است

دی است

تو انتهای میز  روبروی منی

مرا سر سی سانتی متر فاصله  نیست

                                            انگشتم از فلزی سرد تیر می کشد

                                            لیوان بزرگم از قاشق نقره ای سرگیجه گرفته

باز روز از آههای مردم سیاه می شود

باز پیاده رو به سمت تو کج می شود

باز باید بایستم و بببینم چگونه ردپایت دور می شود 

                           به اتاقی خالی کلید می اندازم

                                                       صداها را پرت کنم رو ی کاناپه

                               و صورتم را با کفهای صابون

                                                   از سوراخ پاشویه

                                                   به راههای زیر زمینی می ریزم

                                                    به چاههای نمور

                                                       تا از حفره های زمینی به تو

                                                                                             بخزم