خودی ات

اطلاع رسانی فعالیت های ادبی من

 
 
نویسنده : samira karami - ساعت ٥:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٢۳
 

کلمه ها را کندی

 کتابخانه ها را فرو ریختم و دیگر

                                 دستگیره ها  نچرخید

                      ملافه ها را روی آسمان کشیدند که

                                 " تمام شد

                                   آسمان تمام شد

                      روی زمین را بگرد"

چیزی نمی بینم

چیزی نمی بینم

چرا به میهمانی انگشتهای بی حرکتم نمی ایی

تا با نتها از پشت میله های سه تارم آزاد شوم

          تا در بخار قهوه ی کشورهای در حال توسعه

                                سیگاری بگیرانند

دارم از کجا می آیم ؟هر صبح  ! که  خسته ام

در سیاهی بین دیوارها و عکسها چه می گذرد

بین دستهای من و من چه که می گذرد

 جهان بوی آبهای مانده اقیانوسی می دهد

از ابرهای خزر ماهی می بارد

از چشمهای من دکمه های کنده کیبرد 

از چیدن حروف پلاستیکی چیزی نمی یابم

زمین تمام شد دریاها را بگردید 

                          دستهای یکدیگر را بگردید

                                                دهانهای یکدیگر

                                                                  و کسی دیگر را