احشا من

مرد

ام 

را با لباس به کوچه ریختم 

به خیابانهای درخت تنه بوی تن

تنگ

تنگ مثل رفتار زنانه با اشیا

دیگر دلم که می گیرد

                                به حمام می روم

نفسم که می گیرد

                               زیر میز

صدایم که می گیرد

روی تختم می افتم

                            از نفسم  

                                        ه ها می کنم به سقف

                                           از احشایم صدای خورد شدن میاید .

                                                از پشت قاب های دیواری  صدای کلاغ

                                                                درختها در اجرها پنهانند

 

  

/ 11 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پویا عزیزی

سلام بر سمیرای عزیز . شعرت زیباست و با شعرهای از پیش ات کماکان آشنایم . برای www.mahmag.org به آدرس ایمیل pooyaazizi@gmail.com لطفن ارسال کن . خوشحال می شوم .

مولف مرده

سلام سمیرای عزیز خوشحالم که به روزی و خوشحال تر به خاطر خواندن یک شعر خوب از تو... هرچند آخرش کتابت را گیر نیاوردم... پیروز باشی

فرزانه مرادی

دلم برای آن روزهام برای همه روزهام تنگ است اگر تهران هستی ما چهارشنبه ها ساعت ۶ خانه هنرمندان جمعيم من فريبا فياضی علی سطوتی الميراعبدالهيان فرشته اکرادی و .... در ضمن سميرا را ميبوسم

نرگس

چي قراره به سر ماها بياد... تو ميدوني؟