هر کس به من يک کلمه بدهد من از او يک کلمه گرفته ام                                                           

                                      تمام تمام تمام زندگی ام همين است                                     

ولی هر کس به من يک کلمه بدهد من از او يک کلمه گرفته ام؟                                                    

                                            اينجا تمام زندگی ام زير سوال می رود                                       

به شرط اينکه کسی که دارد کلمه می دهد کلمه را با دست بدهد                                                     

                                     اينجا به بن بست می رسم                                                     

هر کس به من يک کلمه در يک صفحه بدهد من از او يک کلمه در يک صفحه گرفته ام                       

                                     اين زندگی جديد من است                                                      

ولی ايا هر کس به من يک کلمه در يک صفحه بدهد به من کلمه داده يا صفحه؟                                

                                     اين استفهامی انکار برای اثبات اشتباههای من است                

 

من زندگی جديدم را اشتباه کرده ام                                                                                        

دنبال کلمه نبوده ام دنبال صفحه گشته ام                                                                               

                                                     من که داشتم زندگی خودم را می کردم

                                                     من از سوالها می ترسم

                                                      ازمن چيزی نپرسيد

 

                                       اين خواهش من برای ساختن چيزی در شما                     

                                        و خراب کردنش در خودم است                            

                                                                 اين يعنی تنهايی             

                                                                                 اه تنهايی              

                                                                                         تنهايی         

                                                                                              تنهايی

کيست که تنهانيست مگر نباشد                                                                                            

کيست که باشد و تنها نباشد                                                                                    

هر روز زاری را به زانو می اندازم از تنهايی                                                                            

از من نمی ريزد اشکها در من چال می شود                                                                              

در چاله ام کسی نمی افتد به خاطر گره روسری ام                                     .

از چشم ببندم صدای سوت زود پز می ايد                                                 

صدای هياهوی کوچه                                              

صدای کروچ کروچ دندانهايم از تنهايی                      

                               من به صدای خيس گرمی در گوشم می ميرم                                            

                                                                                  بی تو ميميرم                               

                                         اينجا حقيقت مرده از واقعيت زنده بيرون زده

                                                   به تغييرات شما فکر می کنم

                                                                اين تنها نجات من است؟

 

 

/ 18 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سهيل پاشازاده

شب که می شود شعر می خوانیم و ُ صبح قانون مجازات را مرور می کنیم // سپاس

چشمه كيله

سومین گردهمایی جلسات شعر جمعه های اخر ماه شمال با سخنرانی جناب اقای خالق گرجی و جلسه شعر خوانی و بحث و تبادل نظر در مورخ 29/4/1386ساعت ۳ بعد از ظهر در مجتمع فرهنگی پارک مادر شهرستان تنکابن برگزار می گردد. لذا از تمام دوستان شاعر برای شرکت در این گردهمایی دعوت به عمل می اید. برنامه های نشست: دهه ی هفتاد و چشم انداز های شعر دهه ی هشتاد- مراسم شعر خوانی و نقد- جلسه پرسش و پاسخ و ...

مجتبی

سلام سميرای عزيز.اميدوارم همواره در زندگی سر خوش باشيد که زندگی عشق است سراسر.من شما را لينک کردم اگر شما هم متقابلا اين کار را بکنيد ممنون خواهم بود

امين كاشاني (صليب تر از شعر)

در چاله ام کسی نمی افتد به خاطر گره روسری ام زيبا بود/ مرسی آوار موی تو شب من را خراب شد رفتی/ ستاره ها همه در من حباب شد به روزم و لينک دادم

کار عجبی بايد بلند بخونمش .بلند .کاش می شد صداتو رو صفحه بذاری

نشريه ی ادبی دومينو

نقد كتاب "كه جامائیكا هم كشوری‌ست.."، شعرهای الهام ملک پور پنجشنبه، 28 تیرماه، ساعت 15 تا 18، فرهنگسرای ارسباران، كارگاه تجربه اين کتاب در کتاب فروشی ويستار موجود می باشد

مرتضا

سلام برای شعر و تحلیل شعر به انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در خیابان سمیه ، بین مفتح و فرصت ، بن بست پروانه ، شماره ی 46 روزهای یک شنبه از ساعت 5 عصر دور هم جمع می شویم اگر مایلید به این جمع به پیوندید