در من سری ست که از سرم نمی افتد

                      در دردسرم 

                تاکسی می گيرم به روزهای تخت خوابی ام

 انقدرمی خوابم و بيدار می شوم

 تا روحه گيج بخوردو از دهنم بی   

                                     می افتد

به در نزديک می شود و دور می شود

به در نزديک می شود و دور می شود

توی دورتادورم ديوار

به در نزديک می شود و دور می شود

دهان به دهان به دهانم با خيس ملافه .... 

                                            از خود به خود خيره ام اشک ميرود

لبهای تو هميشه خيس بود

دريا کف دهانش را به برهنه ام تف می کرد

سهم من از دريا سياهی بود

سهم من از خيس لبهای تو

سيگاری دهن زده

                         که ببوسم و خطت بزنم

                              ميبوسم و پاره ميکنم

دوستان نصفه ام را می بوسم و کنار می گذارم

با لبهايی که بوی گوشت گرفته

دستهايی که بوی چنگال

و روح رنگ پريده ای که ديگر از ديوار رد نمی شود

بگذاريد لگد بزنم به هم بکوبم پرت کنم

وقتی مرگ تو برای برای مورچه ای که ترا ميجود هم مهم نيست ...

تن داده ام به ديوارها

 

در من سری ست که از سرم نمی افتد

بی خودی  که چقدر به تو می امد

                               چقدر هر را به همه  بزنم

                                     چقدر همه را به هر

چقدر با هم ها که به هم نمی رسد

چقدر به هم ها  که با هم جور نمی شود

چقدر جورها که جور ديگری می خواهم

چقدر نمی خواهم  صدايی که از گلوم در نمی اييد که به خودم برسد

                                                                              چه برسد به خودم

سهم من از دريا سياهی بود

وهموار سهمت از ناهمواريهای تنم

                                     اب چال هايی که ماهی های بوسه تو در ان بگندد

                   مادر م که روز به روز چروک می خورد

                                                   هر روز مرا از اب می گيرد

و من  هرشب سر می خورم

                             در بی صدايی اب

 

 

 

/ 30 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ا

سلام و ممنون . لطف دوستان همه چیز را آسان کرد برایم . این سطر خیلی به دلم نشست :وقتی مرگ تو برای مورچه ای هم که ترا می جود مهم نيست: خيلی قشنگ است . با درود و احترام

ارمغان بهداروند

سلام و ممنون . لطف دوستان همه چیز را آسان کرد برایم . این سطر خیلی به دلم نشست :وقتی مرگ تو برای مورچه ای هم که ترا می جود مهم نيست: خيلی قشنگ است . با درود و احترام

meisam alipour

سلام مرسی از پيامت ...لينکت ميکنم ...به اميدآفتاب

ابراهيم مهديزاده

هيچوقت در شب آيا در کشتی يا لنج نشسته ای ؟ که مثلا به جزيره خارک يا لاوان رفته باشی ؟ شعرت که اينطور نشان می دهد . خوش به حال شما که دوستانی داشته ای که پيش از شما راه را هموار کرده باشند . تبريک می گويم و آينده ای خوب پيش بينی می کنم .

ارديبهشت

سلام . زیبا سروده ای و زیبا/ مادر م که روز به روز چروک می خورد / هر روز مرا از آب می گيرد/و من هرشب سر می خورم /در بی صدايی آب/... پیش ما هم بیایید، به روزيم... ارديبهشت...

meisam alipour

سلام...وقت به خير....داسها به روزه ...و.....منتظر شما ......به اميد آفتاب.

saeedeh

دوست عزيز از کامنتت ممنون .ولی لطف کن و کليشه های شعر منو با استدلال بهم بگو .خيلی خوشحال ميشم.در مورد کار خودتم هنوز نخوندم اما موفق باشی و قلمت پايدار

.ali

کمی از بازی ها را پيش ما بگذار و ما بقی را در سر درد هميشه ات باز کن تا شکل بسته شدن در شعر باقی بماند.هيجان کشف را در خود سر کوب کن اما کشف کن و بسته بمان.اقتصاد بازی ها و کشف ها ........دوست عزيز!

mehdi tav

اينقدر سر به سرت نگذار که عاطفه ی تلخ با مايه های طنازی سرکردنش آسانترست....با ما سری ست...