فرارهاي هميشه من از خود به خود بود

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

                                    بي خود بود

 

در به دري              از دري به دري ديگر رفتن است

 

                              به ديگر ي رفتن  است

 

من فقط  از تو به تو  خون می رسيد به دست هام

 

دست چپم را با ديگرم گرفته ام

 

تا خاطره دستهاي تو از دست نرود

 

دارم غرق مي شوم توي تخت خواب م فروتر

                                                

                                                تر

 

حتی  روبروي تو مي بيني ام نيستم

 

 من برعكس خودم برعكس اويخته ايست

 

که  دارد از زير اب ها

 

                                        با تو حرف مي زند

                                        

                                        از زير ابها 

 

پنجره را به روي خودكشي كشيده ای ست

 

                                كه بي خود  چه كشی ای

 

                                ک می شود تويی داشت

 

 در درهايی که نمی شود

                               

                   در ی که قفل نشود

 

                                 در نيست

 

                                انتظار حمله حمه است

 

                                من در معرض حمه 

 

                                                          حمه با من از پله هايی که بالا می افتد

 

                          زن را به همه می دهد

 

       تا من بماند

وتويی که پرتم کرده

 

در زمينم يا در هوای

 

پا در هوای تو که نيستی

 

پرم از وقتی نيستی کجای نيستن هستی که هستی ....مستی

 

دستی که دارم غرق تر می روم در تخت خوابم فروتر

                                                         

                                                       تر              

 

توی اب اب اتاقم دارم می ترسم از صدای افتادن از طبقه ۳ چطوری ست از کسی که 

 

پنجره را از خودکشی ببند دستی که ....

 

                                                    .توی دستم گرفته ام که از دستم نروم 

 

 

 

 

/ 12 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
sinagoone

سلام. می دونی که... بايد درست بخونم. چند بار! بعدش نظرمو ميگم.

mehdi-tav

اين عکسهات دارن تکراری ميشن هرچند از اول نديده نبودند....ترس آخرت با دستهايی که گرفته اتی تا از دست نيفتی به خود کشاندنت هول آور بود و لذيذ...که بی در و پيکری تخت ها هی آدم را خواب به خواب ميکند يا آب به آب نميدانم

sinagoone

خوب.... دوباره خوندم. چندين بار. توی اتاقی که تنها نمی تونی بمونی و همه اش هم فکرت مشغول باشه فضا خيلی دردناک تره. به خاطر همين فکر می کنم که تو اين فضا رو تصور می کنی. نه اينکه توش باشی. اين تصنع من رو اذيت می کنه.

behnambadri

شعر خوبيه اما راوی بايد ری استارت کنه

عباس حبیبی

شعر های جدیدت مجموعا خوب هستند و نه خسته دارند ... روی جزئیات هم البته می شود صحبت کرد .

پوچ

با حال می نويسی..........

کامه

سبک جالبی می نويسيد.....نوعی براشفتگی در کل ساختار.......سبز باشی.